سلام به دوستان عزیزم.

امیدوارم که حال غنچه هاتون خوب باشه و ما رو بخاطر نیامدن پیشتون ببخشید بعلت گرفتاری خیلی دیر به دیر به دوستان بامعرفت سر می زنم.

کادوهای عسل و مامان سوری واسه بابا سیاوش

البته یادم نبود که از محتوای کادوها عکس بگیرم اما من یک شلوار و یک کمربند و کارت پستال از جانب خودم واسه روز پدر گرفتم و از طرف عسل خانوم هم یه عدد کشاله و پیراهن تمرین بدنسازی هردو قرمز، یه جفت دستکش بدن سازی، مایو واسه سیاوش کادو گرفتیم. عزیزم انشالله که مبارکت باشه و با دل خوش ازشون استفاده کنی.

روز 11/4/88 مراسم ختم انعام واسه خدابیامرز مادر بزرگم خونه مامان برگزار شد که  که خیلی خیلی شلوغ و پرفضیلت بود انشالله که مقبول حق قرار بگیره و روح ماجونم قرین رحمت الهی باشه.

اصطلاحات جدید و شیرین دخترمون:

آمپو = آمپول

پوسه = پوسته

امیر = امیر

دامپو = شامپو

آیوم = آروم

اوخیه = آخیه

بِدین = بشین

مِسی = مرسی

لالا پید پید = لالا لالا پیش پیش

گَهرم = قهرم

آب باژی = آب بازی

ماماجی = زهرا (خواهرم)

به علت نبودن مامانم بخاطر مرگ ماجون مجبور شدم دو روز عسل رو پیش خواهرم زهرا بزارم که عسل کلی با او اخت شد و حالا به او ماماجی می گه. زهرا هم دو روز عسل رو با دختر خودش فاطمه که کلاس ژیمیناستیک می ره برد باشگاه که عسل کلی از اون روز جو زده شده و کلی از حرکاتی که دیده رو انجام می ده. هزار ماشالله به جونش که که از بچه های چهار ساله ای که اونجا بودن بهتر حرکات رو انجام می داده و کلی خواهرم ذوقیده بود.

جمعه پیش با عسل رفتیم شهروند و خانوم گل واسه خودش خرید کرد و دو تا اسباب بازی انتخاب کرد:

شعر جدید عسل خانوم که واسه خودش می خونه:

تاپ تاپ عبازی    اُدا مامانی یو نندازی

تاپ تاپ عبازی    اُدا بابایی یو نندازی

تاپ تاپ عبازی   اَُدا اَدی یو نندازی

تاپ تاپ عبازی   اُدا یوری یو نندازی

بچه ام در ذهنش یه سری نزدیکان رو با اسم در این شعر جا می ده و ساعاتی رو لذت می بره.

عصر تابستونی و خرید با عسل خانوم

هر چیز که بخواد بهش بدهیم فوری می گه : مِسی. (مرسی) هر موقع هم که صدایش کنیم فوری می گه: بَیه (بله) وقتی که کارم داره انگار غلام حلقه به گوشش رو صدا می کنه: یوری بدو . یـــــــــــــوری بُــــــــــــــــدووووو.

عسل در خیابان با دیدن چرخ فروشنده جوجه ها از خود بیخود شد

عاشق دالی بازی کردن و قایم موشک و بدو بدو شده حسابی. خودش جلوی چشماش رو می گیره و باز می کنه و می گه دالی. ملاحظه کنین:

مثلا چشم گذاشته

یوری دالی

آنقدر با خودکار صورت و دست و پاهایش رو خط خطی کرد که مجبور شدم بهش ماژیک بدهم که راه حل بدتری بود جوری که یه شب تموم دست و صورت و پاهایش رو با ماژیک خط خطی کرد منم با عصبانیت که داشتم عکس انداختم با موبایل که خوب نشده بعد به خیال اینکه تمیز می شه بردمش حموم حالا هی بساب بساب مگه می رفت از حرصم همه رو ریختم دور و دو جعبه مداد رنگی خریدم واسش . عسل پر رو هم هی می کشه رو دست و پاهایش می گه سوری نه، یعنی چرا نمی کشه؟

در حیاط آپارتمان منتظر خاله زهرا و فاطمه است که برویم پارک

عسل و ابتکارش با پودرهای باشگاه بابا سیاوش

دخمل عشق آدامس موزی طاقت رسیدن به خونه نداره و سعی در باز کردنش داره

خوش تیپ مامان نشسته روی تاپ دو نفره روبروی مامان سوری

عسل اصلا کیف دستی دوست نداره اما این جعبه لپ لپ رو خیلی دوست داره و بعنوان کیف شونه و گل سر و خوراکی ها یش را در آن می گذارد:

چقدر دوستت دارم عروسکم فقط خدا میدونه

عسل جواب آزمایش ادارش خوب بود و یه کم عفونت اداری تشخیص داده شد اما به نیازی به دارو نداشت و دکترش دستور آزمایش دیگری در یک آزمایشگاه معتبر داد که هنوز موفق نشدم انجام بدهم چون عسل بازهم دچار عفونت گلو شد و مجبور به تزریق آنتی بیوتیک شد البته مسافرت ناگهانی به خاطر مرگ مادربزرگم به شمال هم بی تاثیر نبود.

دکترش نظر قطعی داشت که عسل رو از شیر بگیرم می گفت که اینکه می گن تابستون خوب نیست بیخودیه و کلی  سفارش که  نزدیک دو سالگی از شیر بگیرمش. خودم خیلی وابسته هستم به این مورد آخه باورم نمی شه عسل دیگه بهم نچسبه و شیر نخوره این شیر دادن به عسل واسم خیلی آرامش بخشه. فعلا هم اقدام نکردم تا تعطیلات تابستونی محل کارم که دوهفته خونه هستم و می تونم بهش برسم اما هنوز هم در خوردن شیر پاستوریزه ممانعت می کنه من هم با لیوان شروع کردم چون شیشه شیر رو فقط واسه چای خوردن قبول داره. یکی دیگه از پیشنهادهای دکتر نحوه غذا دادن به عسل بود که می گفت بزار خودش بخوره و من با قاشق بهش ندهم که تا حالا یه کم جواب داده و عسل با من و سیاوش غذا می خوره اما بیشتر بازی می کنه و من دوباره آخر شب حسابی بهش غذا می خورانم.

این عکس را یادگاری انداختم از اولین تجربه عسل واسه مستقل غذا خوردنش:

عمو غلام ،‌ پسرش رضا و عمو علی و همسرش آنا این سه شنبه واسه عروسی عمه سمیرا که ده روز دیگه است به ایران میایند و حسابی سرمون شلوغ میشه اما به همتون سر می زنم . به یادتان هستیم همیشه ، شما هم ما رو فراموش نکنین.

تا بعد